-
'Bardzo ładne plakaty. Jakość jest świetna i dostaliśmy je naprawdę szybko!'
-
'Sklep, do którego naprawdę warto zajrzeć. Ogromny wybór plakatów. Spędziliśmy tam ponad godzinę!'
-
'Świetne miejsce na prezent. Ceny są naprawdę dobre, a na miejscu mogą też wszystko oprawić i zapakować.'
O artyście
August Gerasch przedstawia lipę szerokolistną jako gatunek, który warto poznać, a nie tylko podziwiać z daleka. Ilustracja botaniczna z 1889 roku powstała w czasach, gdy drukowane przedstawienia roślin pomagały czytelnikom rozpoznawać poszczególne gatunki. Ta dawna rycina nie ukazuje konkretnego miejsca: jej tematem jest samo drzewo. Gerasch zestawia sylwetkę dorosłej lipy ze szczegółami, które można obejrzeć z bliska. Dzięki temu dziewiętnastowieczna ilustracja przyrodnicza służy czemuś więcej niż dekoracyjne przedstawienie krajobrazu.
Dzieło
Po czym rozpoznać lipę, kiedy nie kwitnie? Gerasch nie poprzestaje na podaniu nazwy: zachęca do przyjrzenia się roślinie w różnej skali. Nazwa lipa letnia zwykle odnosi się do lipy szerokolistnej, Tilia platyphyllos, drzewa spotykanego w europejskich parkach i alejach. Plansza z 1889 roku jest zbudowana zgodnie z dydaktyczną logiką ilustracji przyrodniczej. Całe drzewo daje kontekst, a pokazane osobno drobniejsze części pomagają ustalić jego gatunek. Dziś, oglądana jako dawny plakat, ilustracja nadal stawia pytanie o to, jak rozpoznajemy rośliny — nawet jeśli wisi daleko od miejsca, w którym można by je badać.
Styl i cechy charakterystyczne
Gęsta korona zajmuje większą część górnej partii planszy. Spomiędzy drobnych zielonych liści prześwitują ciemniejsze gałęzie. Pień biegnie w dół aż do ledwie zaznaczonego skrawka ziemi, po czym wzrok kieruje się ku kwitnącej gałązce w prawym dolnym rogu. Jasne kwiaty wyrastają ponad liśćmi z wyraźnym rysunkiem nerwów. Naprzeciw znajduje się oszczędne studium gałązki, obok dwóch schematów w kolorze ochry. Kremowe tło oddziela poszczególne elementy i pozwala łatwo śledzić zmiany skali. Reprodukcja zachowuje delikatne kreski rysunku botanicznego, zamiast sprowadzać drzewo do dużych, uproszczonych form typowych dla plakatów graficznych.
We wnętrzu
W gabinecie możesz zawiesić pionowy plakat nad wąskim dębowym biurkiem, na tle ściany w ciepłym odcieniu tynku. Cienka ciemna rama nawiązuje do brązu pnia, nie odciągając uwagi od studiów liści. Z krzesła przy biurku widać przede wszystkim całe drzewo; gdy podejdziesz bliżej, dostrzeżesz mniejsze przedstawienia jego części. Ta zmiana perspektywy sprawia, że ilustracja botaniczna ma szczególny sens w pokoju przeznaczonym do czytania. Do lipy można wracać wzrokiem między kolejnymi stronami książki, a skromna rama pozwala zachować biurko w centrum wnętrza.