Dance at the Japan Youth Hall Plakat

O artyście

Nieznany artysta jest autorem plakatu Dance at the Japan Youth Hall, który przenosi nas do Tokio w 1934 roku, gdy miejską publiczność zachęcano do oglądania występów ludowych. Najpewniejszym punktem odniesienia pozostaje tu Japan Youth Hall, znany także jako Nihon Seinenkan. Obiekt otwarto w 1925 roku na terenie zewnętrznych ogrodów świątyni Meiji. Zachowana reklama nie daje podstaw do odtworzenia biografii anonimowego twórcy. Kieruje natomiast uwagę na instytucję, która gościła wydarzenie. Jej wartość jako świadectwa epoki wynika po części właśnie z powiązania konkretnego tokijskiego miejsca z zaplanowanym występem.

Dzieło

Zapowiedź festiwalu zachowuje atmosferę oczekiwania na publiczność, która dopiero miała się zebrać. Ten plakat z 1934 roku reklamował Narodowy Festiwal Tańca i Pieśni Ludowej w Japan Youth Hall, zapraszając do poznawania tradycji podczas występów na żywo. Taniec i śpiew tworzyły wspólne wydarzenie, nie zaś osobne tematy do kontemplacji. Dziś odczytujemy tę grafikę jako zaproszenie, którego pierwotny termin dawno minął. Reprodukcja zachowuje jednak związek z konkretną imprezą. Dzięki niej historia japońskiego tańca ludowego trafia do domu, nie tracąc więzi z publicznym charakterem oryginału.

Styl i cechy charakterystyczne

Uniesiona dłoń trzyma otwarty wachlarz blisko górnej krawędzi, a tancerka pochyla się pod nim. Czerwone geometryczne znaki pokrywają żółte kimono, którego szerokie rękawy rozciągają się na niebieskim tle. Wzrok wędruje od wachlarza ku niebieskiemu pasowi w kratę, a następnie wzdłuż fałd ku dołowi stroju. Duże japońskie znaki biegną pionowo po prawej stronie; drobniejsze napisy zajmują lewy brzeg i dół kompozycji. Na tym pionowym plakacie blada twarz pozostaje nieruchoma pośród kanciastych wzorów kostiumu. Napięcie wizualne wynika z kontrastu między wyrazem twarzy a gestem.

We wnętrzu

Wyobraź sobie kącik do czytania w tokijskim mieszkaniu, gdzie popołudniowe światło pada na niski dębowy regał. Zawieszony nad książkami w wąskiej, ciemnej ramie plakat tworzy dużą niebieską płaszczyznę. Przy stojącym obok fotelu z lnianą tapicerką wzorzyste kimono pozostaje najbardziej misternym elementem widoku. Pozostaw ścianę wokół pustą, by japońskie napisy były czytelne z fotela. Tutaj wystrój odpowiada na obraz, zamiast z nim konkurować: drewno nawiązuje do ciepłych tonów papieru, a uniesiony wachlarz prowadzi spojrzenie ponad regał.