TONI FRISSELL|8 MIN CZYTANIA

Kim była Toni Frissell

Frida Kahlo obok agawy na zdjęciu dla Vogue z 1937 roku i kobieta w sukni unosząca się w wodach źródła na Florydzie. Za każdym zdjęciem kryje się opowieść o tym, gdzie powstało i kogo przedstawia.

AUTOR Moryarty

UDOSTĘPNIJ
Letnie zdjęcie podwodne
Toni Frissell, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons

Antoinette Frissell urodziła się 10 marca 1907 roku na Manhattanie, a świat poznał ją jako Toni Frissell. Zmarła w 1988 roku. Fotografowała modę, portretowała przedstawicieli wyższych sfer i tworzyła reportaże z II wojny światowej. Pracowała w latach 1930–1968, w tym w Europie w latach 1941–1945; robiła też zdjęcia w Nowym Jorku.

Dwa portrety Fridy Kahlo obok agawy powstały podczas wyjazdu do Meksyku na zlecenie Vogue w 1937 roku. Fotografie modelki na burcie łodzi w Montego Bay i kobiety unoszącej się w wodach źródła na Florydzie początkowo trafiły na łamy magazynów. Z kolei portret wykonany na Bermudach przedstawia młodego markiza i jego przyszłą żonę, późniejszą księżną, ukazując towarzyskie oblicze tego samego świata.

Dlaczego Fridę Kahlo sfotografowano dla Vogue, gdy siedziała obok agawy

W 1937 roku artykuł „Damy Meksyku” w Vogue dokumentował życie towarzyskie meksykańskich elit. Jego autorką była Alice-Leone Moats, a wśród kobiet, z którymi rozmawiała, znalazła się Frida Kahlo. Redakcja zwróciła uwagę na jej charakterystyczny wygląd i nietypowy sposób ubierania się. Podczas pracy nad artykułem powstał portret Kahlo siedzącej obok agawy.

„Frida Kahlo siedząca obok agawy”

Artykuł ukazał się w październiku 1937 roku w amerykańskim wydaniu Vogue. W katalogu Biblioteki Kongresu Kahlo figuruje jako „Senora Diego Rivera”. Podpis odwołuje się do jej małżeństwa z muralistą, zamiast podawać jej własne imię i nazwisko. W kadrze spokojna poza Kahlo kontrastuje z ostrymi, architektonicznymi liniami agawy, a oszczędne tło sprawia, że uwaga skupia się na portretowanej i roślinie. Odbitka jest czarno-biała, a pełna gama srebrzystych szarości nadaje subtelną głębię fakturom skóry, tkaniny i liścia.

Podczas sesji Frissell zrobiła kilka zdjęć przy tej samej agawie: Kahlo siedziała, stała i trzymała jeden z liści rośliny. Portret siedzącej artystki zachował się jako oryginalny negatyw na błonie nitrocelulozowej w zbiorze fotografii Frissell w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie.

Plenerowa sesja dla Vogue z Fridą Kahlo stojącą obok agawy

„Frida Kahlo stojąca obok agawy”

Frissell pracowała na etacie w Vogue, gdy wykonała portret Fridy Kahlo stojącej obok tej samej agawy do artykułu „Damy Meksyku” z 1937 roku. Nie lubiła tradycyjnego studia i przeniosła fotografię mody w plener. Zyskała uznanie dzięki dynamicznym, plenerowym fotografiom kobiet z wyższych sfer, które miały niemal filmowy charakter. Portret stojącej Kahlo powstał na zlecenie magazynu, a nie podczas prywatnej sesji.

Vogue przedstawił Kahlo jako żonę Diego Rivery.

Portret stojącej Kahlo zachował się jako czarno-biały negatyw na błonie w kolekcji Frissell w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie. Jedno ze zdjęć Frissell z artykułu w Vogue pokazano później na wystawie „Frida Kahlo: pozory mylą”. Przewodnik po wystawie ukazał się nakładem Fine Arts Museums of San Francisco.

Modelka na burcie łodzi podczas sesji modowej na Jamajce

„Modelka na burcie łodzi”

W 1946 roku Frissell fotografowała modę w Montego Bay na Jamajce. Z tej sesji pochodzi między innymi zdjęcie modelki siedzącej na burcie łodzi wiosłowej; za kobietą widać wiosłującego mężczyznę.

Bardzo podobne ujęcie z tej samej sesji ukazało się w listopadowym numerze Harper's Bazaar z 1946 roku. Pokazuje to, jak redakcja wykorzystywała zdjęcia plenerowe na stronach poświęconych modzie. Samą fotografię Biblioteka Kongresu przechowuje w kolekcji Toni Frissell jako negatyw na błonie nitrocelulozowej, a archiwalna odbitka nosi datę: listopad 1946 roku. Wiele lat później pisarz Michael Gross, autor książki o fotografach mody, wybrał ją jako jedno ze zdjęć do artykułu w Time. Tekst przedstawiał Frissell jako niedocenioną kobietę, która zmieniła fotografię mody.

„Źródło Weeki Wachee” od Harper's Bazaar po album retrospektywny

W 1947 roku, kiedy Weeki Wachee Springs na Florydzie po raz pierwszy otwarto dla zwiedzających, Frissell sfotografowała Kay Jones unoszącą się pod wodą w długiej sukni. Tak powstało „Źródło Weeki Wachee, Floryda”, zdjęcie modowe wykonane w naturalnym źródle, a nie w studiu.

„Źródło Weeki Wachee”

Frissell miała już doświadczenie w fotografowaniu mody pod wodą: w październiku 1939 roku Vogue opublikował jej zdjęcie modelki zanurzonej w basenie dla delfinów w Marineland na Florydzie. W Weeki Wachee wróciła do podwodnej fotografii mody, którą zajmowała się już wcześniej. Zdjęcie ukazało się w Harper's Bazaar w grudniu 1947 roku jako fotografia mody. Później, dzięki publikacji w Sports Illustrated, trafiło do szerszego obiegu. W 1994 roku wybrano je na ilustrację otwierającą album retrospektywny „Fotografie, 1933–1967”, wydany po jej śmierci nakładem Doubleday. Oryginalny negatyw na błonie znajduje się w zbiorze fotografii Toni Frissell w Dziale Rycin i Fotografii Biblioteki Kongresu w Waszyngtonie.

Kim była para ze zdjęcia „Markiz Tavistock”?

Fotografia Henry’ego Robina Iana Russella, markiza Tavistock, i Henrietty Tiarks na Bermudach przedstawia dwoje młodych ludzi, którzy później zostali księciem i księżną Bedford. Russell był dziedzicem 13. księcia Bedford, a portret ukazuje go jeszcze przed odziedziczeniem tytułu. Biblioteka Kongresu datuje negatyw na październik 1958 roku. Czarno-białe zdjęcie przyciąga wzrok zrównoważoną gamą tonów, głęboką czernią, wyrazistą bielą i subtelnymi szarościami. Spokojne sylwetki odcinają się od miękkiego, rozświetlonego tła, a gra światła i cienia podkreśla łączącą je więź.

„Markiz Tavistock”

W 1957 roku Henrietta Tiarks zdobyła w Wielkiej Brytanii miano debiutantki roku, więc była już dobrze znana, zanim małżeństwo przyniosło jej tytuł arystokratyczny. Para ogłosiła zaręczyny w domu jej rodziców przy Hyde Park Gardens w Londynie. Oboje mieli wtedy po dwadzieścia lat, a ślub wzięli 20 czerwca 1961 roku w kościele St Clement Danes w Londynie, mając po dwadzieścia jeden lat. Russell został 14. księciem Bedford w październiku 2002 roku, a zmarł w czerwcu 2003 roku. Henrietta, która przez lata mieszkała w Woburn Abbey jako markiza Tavistock, została księżną Bedford.

Frissell nie lubiła studia i wolała robić zdjęcia w plenerze. Jeśli któreś z tych zdjęć zapadło ci w pamięć, przy wyborze kieruj się jego historią równie mocno jak wyglądem.

Czy wiesz, że…

  • Frissell urodziła się jako Antoinette Frissell, a później posługiwała się imieniem i nazwiskiem Antoinette Frissell Bacon.
  • Zmarła 17 kwietnia 1988 roku.
  • Frida Kahlo nigdy nie pojawiła się na okładce amerykańskiego Vogue. Jej pierwsza okładka Vogue ukazała się w listopadzie 2012 roku w meksykańskim wydaniu magazynu.
  • W listopadzie 1938 roku Vogue wrócił do rodziny Rivera z drugim artykułem, zatytułowanym „Rosnąca sława kolejnej Rivery”.
  • Z oryginalnego czarno-białego negatywu zdjęcia łodzi z Montego Bay wykonano barwny diapozytyw, czyli obraz pozytywowy na przezroczystej błonie.

Pytania o Frissell i jej fotografie

Z czego najbardziej znana jest Frissell? Zapamiętano ją przede wszystkim jako fotografkę, która wyprowadziła fotografię mody ze studia w plener i portretowała kobiety z wyższych sfer. Podczas II wojny światowej pracowała także jako fotografka wojenna.

Gdzie znajdę te fotografie w formie plakatów? Są dostępne w formatach A4, A3, A2 i A1. Zamówienia przygotowujemy w ciągu 24–48 godzin, a dostawa na terenie Europy zajmuje od 2 do 4 dni. Znajdziesz je w kolekcji fotografii.

Czy Toni Frissell zajmowała się wyłącznie fotografią mody? Nie. Zaczynała od mody i fotografowania wyższych sfer, ale podczas II wojny światowej dokumentowała wysiłek wojenny. Jej kariera trwała niemal cztery dekady.

Dlaczego Frida Kahlo znalazła się w Vogue? Redakcja zwróciła uwagę na jej charakterystyczny wygląd i nietypowy sposób ubierania się, a następnie uwzględniła ją w artykule z 1937 roku o życiu towarzyskim meksykańskich elit.

Jak powstają te plakaty? Każdy obraz odnawiamy ręcznie, nie zmieniając oryginalnej kompozycji ani kolorów. Następnie drukujemy go w naszej pracowni w Barcelonie na matowym papierze artystycznym klasy muzealnej o gramaturze 230 g/m², używając archiwalnych tuszów pigmentowych.


O autorze

W Moryarty każdego dnia szukamy fotografii i plakatów w archiwach, bibliotekach i muzeach. Następnie odnawiamy je ręcznie i drukujemy w naszej pracowni w Barcelonie. Korzystamy z matowego papieru artystycznego klasy muzealnej i archiwalnych tuszów. Dbamy o przystępne ceny, bo uważamy, że dobre obrazy nie powinny być zarezerwowane dla osób o wysokich dochodach. Jesteśmy europejską firmą założoną w 2015 roku, a w naszej ofercie znajdziesz ponad 2000 plakatów vintage. Lubimy plenerowe zdjęcia Frissell i mamy nadzieję, że dzięki tym historiom spojrzysz na nie tak jak my.

Źródła

Powrót do blogu